Het was precies de goede balans tussen uiterst persoonlijk en uiterst universeel. Jullie verschuilden je nergens, maar jullie vroegen ‘ons’ niet om de zwaarte van jullie persoonlijk verdriet te willen wegen. En dat vind ik, denk ik nu, het mooiste van deze middag: jullie leverden je met huid en haar over aan ‘ons’, het publiek, maar tegelijkertijd mochten ‘wij’ ook helemaal bij onszelf blijven. En zo ontstond er een intense spirituele ruimte waarin iets oneindigs gedeeld werd. Misha was er bij in deze zo intens liefdevolle toonzetting van het gemis…….
Herman Koetsveld (predikant Westerkerk Amsterdam)
‘Een warme deken!’
Charlie M.
‘Ik ga normaal op zondag naar de voetbal, maar dit is veel mooier’ (tranen)
Bert de L.
Nog even een reactie op jullie prachtige concert! Het heeft nog dagen op mij doorgewerkt. Het was een mengeling van schoonheid, verdriet en troost. Ik vond dat jullie het samen krachtig en ontroerend deden zowel in de muziek als in het optreden. Ik was Jan Brokken aan het lezen en dat ging toevallig ook over Rachmaninov. Een man die worstelde met depressies en weinig zelfvertrouwen maar prachtige muziek schreef. Jij speelde zijn muziek.. Jullie moeten vooral doorgaan! De combinatie van zang, poëzie en muziek vond ik iets toevoegen. Ook mijn partner was ontroerd door het mooie concert. Met dank voor de troost en het verdriet dat jullie konden delen. Daar heeft Misha mooi aan bijgedragen!
Hanne de L.